турмушламоқ
turmushlamoqтурмушламоқ
фл. 1. Қайтариб белга қистирмоқ, бар урмоқ, турмакламоқ.
Этак турмушлаб, ёнбошига бир муштлаб, ҳайё-ҳу деб, шаҳардан ташқарига қараб ёʻлга равона бўлдим. — Ғ. Ғулом, Шум бола
2. Ўраб, тугиб боғламоқ, сиқиб, ихчам-лаб ўрамоқ.
Ёғни бир қоғозга солиб, турмушлаб, липпамга қистирдим. — Ф. Ғулом, Шум бола
ТУРМУШЛАМОҚ
tırmıshlaw, túydeklew, túyip baylaw, shıyırıp oraw