туркона
turkonaтуркона
1. эск. Туркий тил ва адабиётига оид; туркий.
Туркона байт,
Келиннинг атрофида, орқасида келаётган гуруҳ-гуруҳ аёллар туркона расм билан ёр-ёр айтдилар. — Ойбек, Навоий
2. Халқ табобатига оид; хонаки.
Туркона дори.
Отинларнинг туркона эми тариқча бўлсин отамга таъсир бермади. — Ғайратий, Ёшлигимсиз
Яраш полвон кекса момоларнинг тилига кириб, хотинини туркона муолажа қилдирди. Фойда чиқмади. — С. Сиёев, Отлиқ аёл