turkona

1. esk. Turkiy til va adabiyotiga oid; turkiy.

Turkona bayt,

Kelinning atrofida, orqasida kelayotgan guruh-guruh ayollar turkona rasm bilan yor-yor aytdilar. — Oybek, Navoiy

2. Xalq tabobatiga oid; xonaki.

Turkona dori.

Otinlarning turkona emi tariqcha boʻlsin otamga taʼsir bermadi. — Gʻayratiy, Yoshligimsiz

Yarash polvon keksa momolarning tiliga kirib, xotinini turkona muolaja qildirdi. Foyda chiqmadi. — S. Siyoyev, Otliq ayol