turgʻun

sft. 1. Biror joyda doimiy yashov-chi, oʻrnashib qolgan; muqim;

Shaharning turgʻun xalqi.

Bir necha yil darbadar umr kechirib oshpazlik qildi, oxiri ona qishlogʻi Avvalda turgʻun boʻlib qoldi. — K. Yashin, Hamza

Sen aytgancha, kuyoving Toshkentdan ikkinchi uylanmasin-da, Kumushni qudalaring oldiga turgʻun qilib yuboraylik, tuzukmi? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Furqat vatanida boʻlolmay turgʻun, Donishday, Voqifday gʻam-alam yutdi. — X. Rasul

2. Oʻzgarmas boʻlgan, doimiy, barqaror.

Turgʻun muvozanat. Turgʻun holat. Barcha tashkilotlarni turgʻun kadrlar bilan taʼminlash.

Hayotda hech narsa turgʻun boʻlib qolmaganiday, teatrda ham koʻp narsalar oʻzgardi. — S. Karomatov, Hijron

3. Toʻxtab, turib qolgan, harakat qilmaydigan; harakatsiz; oqmas.

Turgʻun suv.

U koʻzlarini hovuzdagi turgʻun koʻkimtir suvga tikib oʻyladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

4. Turgʻun (erkaklar va xotin-qizlar ismi).