тунамоқ

фл. 1. Бирор жойда тунни уйқу билан ўтказмоқ, кечаси ётиб қолмоқ.

Хирмонда тунамоқ.

Бозорни кутиб, икки-уч кун самоварда тунадик. — Ғ. Ғулом, Шум бола

[Ёʻлчи[ Баъзан Қоратойнинг ишхонасида, баъзан чойхонада тунаб юрди. — Ойбек, Танланган асарлар

Тўғридан ҳам кичик булоқ бор экан. Карвон шу ерда тунади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Босқинчилик, ўғрилик қилмоқ (одатда, тунда).

Улар биринчи куни Қўйлиққа яқин жойда Зуфар Ғайнуллинни тунаб, калтакладилар. — Газетадан

Раҳмат шериклари билан тунда фабрикадан келаётган И. М. исмли қизни тунаб, жабрлаб қочаётганларида, қин-ғир ишнинг қийиғи чиқиб қолди. — Газетадан