тун-кун

1. Кеча-ю кундуз, кечаси-ю кундузи, сутка давомида.

Шунинг учун бу ерда дарғалар бедор, тун-у кун бақириқ-чақириқлар, узун эшкакларнинг бетиним шалоплагани эшитилиб туради. — С. Сиёев, Ёруғлик

2. Ҳамиша, ҳамма вақт, тинимсиз.

Тун-кун ишламоқ.

Навоий ва Пушкин — устозлар Тарбиялар тун-у кун мени. — Х. Салоҳ, Чашма

Сени ўйларман мангу, Сени ўйлар-ман тун-кун. — Тўлқин.

tún-kún