тумсаймоқ

фл. айн. Тумтаймоқ.

Боқижон тумсайиб, оғзини очган ҳолда, ҳаммага маъносиз тикилди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Ҳатто тумсайиб ўтирган Асрора ҳам беихтиёр чапак чалар эди. — С. Аҳмад, Уфқ