tumanlashmoq

fl. 1. Xira boʻla bormoq, xiralanmoq.

Koʻz oldim tumanlashdi.

Oʻylaganim sari oʻylarim tumanlashdi. — Z. Doʻstmatov, Yoqut

2. koʻchma Xiralashmoq, noaniqlashmoq.

Bu ogʻir andishalardan Ahmad Husaynning koʻz oldi tumanlashdi. — Oybek, Nur qidirib

dumanlasıw