тукли

сфт. 1. Баданида туки бўлган; мўйли.

Унинг майин сарғиш тукли пешонасида, юқори лабининг устида тер резалари йилтирарди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. Устки қисми тук билан қопланган; сертук.

Тукли арилар. Тукли газлама. Тукли беҳи.

túkli, túgi bar, túgi kóp