tuhfa

ot 1. kt. Kimsaning koʻnglini olish yoki xizmatlarini taqdirlash uchun berilgan narsa; tortiq, sovgʻa.

Qimmatbaho tuhfa. Tuhfa olib bormoq.

[

Sohibdoro:} Qilib olamshumul sanʼatni bunyod, Ketirmish sizga tuhfa usta Behzod. Uygʻun va I. — Sulton, Alisher Navoiy

Husayn Boyqaro shu shaharni [Astrobodni] kichik oʻgʻli Muzaffarga tuhfa qildi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

2. koʻchma Koʻpchilik uchun atab tayyorlangan narsa; sovgʻa.

Maqomlarning gramplastinkaga yozib olinayotgani sanʼatkorlarimizning xalqqa ajoyib tuhfasidir. — Gazetadan

3. Tuhfa (xotin-qizlar ismi).