туғдор

от 1. дин. Туғи бўлган, туғ ўрнатилган.

Туғдор мозор.

2. эск. Байроқ кўтарган киши; байроқ-дор.

Олдингда отланар туғдор-у сардор, Ёлғиз юриб сарсон бўлмоқ не даркор. — Муродхон

3. эск. Аскарий қисм, давлат ва шу кабиларнинг байроғини сақловчи лавозимли киши; байроқдор.

Амалдорлар барин чақириб олади, Туғдорларман кўп маслаҳат қилади. — Алпомиш