туфламоқ
tuflamoqтуфламоқ
фл. 1. айн. Тупурмоқ 1, 2.
Сулаймонов қаймоқдан бир қошиқ олиб ичди-да, бирдан афти бурушди, туфлагани жой излади, туфлади. — А. Қаҳҳор, Мунофиқ
Кир бармоқларига туфлаб, бир-бирига ёпишган киприкларини ҳўллаб юмшатиб, зўрға очарди. — С. Нуров, Нарвон
2. Туф (туф-туф) демоқ..
- Кўкрагига (ёки кўксига) туфламоқ — Кайфим учиб кетди-я! — деди қори ва ёқасини катта очиб. кўкрагига уч марта туфлади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлариқўрққанларидан дағ-дағ қалтираб, кўкракларига туфлаб, пастга туширишибди. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқУларнинг саломатлигини кўрган шогирд ўз кўксига туфлади. — Мирмуҳсин, Меъмор
- Туфлаб тугмоқ [Куёв] Ўта зиқналикдан, ичадиган чойларини ҳам ўлчаб берадиган бўлди, тийинларни туфлаб тугди. — Ш. Ғуломов, Саҳрода
ТУФЛАМОҚ
túpiriw