tuf
туфtuf I
ot 1. 1 Tupurganda hosil boʻladigan tovushni bildiradi.
Nasva [nasiba] tortib kelib qolsa Ahmadjon, Haq, tuf, deb tupuradi yuzingga. — Yusuf va Ahmad
2. etn. Koʻz tegmaslikni istab aytiladigan soʻz.
Anzirat xola uning bolasiga havasi kelib, oʻrnidan turib, bolani qoʻliga oldi: — Tuf, yomon koʻzdan saqla, muncha ham doʻmboq, muncha ham oppoq! — A. Muxtor, Opa-singil-ar
- Tuf deb (yoki tuflab) tugmoq Topganini yigʻmoq, toʻplamoq. — Nusratbek topganini tuf deb tugayotgan boʻlsa kerak, — dedi yuzlari qip-qizil, dumaloqqina sherigi uni quvvatlab. — S. Nurov, Narvon
- Yuziga tuf demoq (yoki tuflamoq) Sagʻirning haqi menga emas, mening haqim sagʻirga oʻtmasa, yuzimga tuf deng — P. Tursun, Oʻqituvchi
tuf II
ot geol. Qurilish materiali sifatida yoki boshqa maqsadlarda ishlatiladigan gʻovak, rangdor togʻ jinsi (vulqon otilishi mahsuli yoki issiq buloq choʻkindisi sifatida hosil boʻladi).
Tuf koʻp asrlardan buyon faqat qurilish materiali hisoblanar edi. Endilikda esa bu toshdan original gazlama tayyorlanmoqda. — Gazetadan
TUF
1. tańl. túfiw
2. túpalam
3. taw jınısı