тўзимоқ

фл. айн. Тўзмоқ.

Эшик очилиб, шамолда қоғозлар патдай тўзиди. Кенгашли уй тўзимас. — Мақол

Уларнинг юз-кўзлари чанг, ранглари заҳил, сочлари тўзиган эди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Ёʻлдошбой уч-тўрт ҳафтадан бери ички кийимини ечмаган, кўйлаги терда қотиб кетган, тўни билан этиги тўзиб қолган эди. — Ҳ. Нуъмон ва А. Шораҳмедов, Ота

Бу хабар бирпасда бутун арши аълога тарқалди. Фаришталар, уяси бузилган аридай, тўзиди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

1. (кийим)abgenutzt sein, verschleißen, schäbig werden

2. (қум ва б.)sich zerstreuen

3. (соч)sich sträuben

в scatter, fall apart