тўйинмоқ

фл. 1. Обдан тўймоқ.

Бу тўғрида қатъияциз, мужмал жавоблар беришдан тўйинган Раъно Анвардан кўз олмай турар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. махс. Етарли миқдорда ўзига олмоқ, сингдирмоқ.

Буғга тўйинган ҳаво. Тўйинган буғ. Тўйинган эритма.

toyınıw, nárleniw