toʻyinmoq

fl. 1. Obdan toʻymoq.

Bu toʻgʻrida qatʼiyatsiz, mujmal javoblar berishdan toʻyingan Raʼno Anvardan koʻz olmay turar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. maxs. Yetarli miqdorda oʻziga olmoq, singdirmoq.

Bugʻga toʻyingan havo. Toʻyingan bugʻ. Toʻyingan eritma.

toyınıw, nárleniw