тўйчи
toʻychiтўйчи
от 1. Тўйга келган меҳмон, тўй қатнашчиси.
Тўй тарқади, қизни никоҳ қилди. Авазхон йигитлари билан тўйчилар ҳам қайтди. — Бўтакўз
2. Тўй қилувчи киши, тўй эгаси.
Агар ҳозирлик кўрмай шаҳарни куцак, шаҳардан ёрдам чиқа бермаса, худди тўёнага ишониб, қўй олмаган тўйчи каби, тўй қозонини тўнкаришга мажбур бўламиз. — А. Қодирий, Обид кетмон
3. Тўйчи (эркаклар исми).
ТЎЙЧИ
1. toyshı, toyg‘a kelgen qonaq
2. toy iyesi, toy berip atırg‘an adam