toʻxtovsiz

sft. 1. Uzluksiz holda; betoʻxtov.

[Iskandarning] Qiziga ikki yildan beri, eshiklarining turmini buzadiganday, toʻxtovsiz sovchi keladi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil

Toʻxtovsiz boʻrab yogʻib turgan qordan yer tobora oqarayotgan paytda, Elmurod qorongʻi uyda yopirilib qoʻnayotgan qor uchqunlarini tomosha qilar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Kechiktirib boʻlmaydigan, betoʻxtov, oshigʻich.

Toʻxtovsiz javob. Toʻxtovsiz yetib keling. Buyruqni toʻxtovsiz bajaring.

Agar qochmaganlarida, podsho ularni toʻxtovsiz oʻldirib yuborar edi. — Ertaklar