тўхтовсиз

сфт. 1. Узлуксиз ҳолда; бетўхтов.

[Искандарнинг] Қизига икки йилдан бери, эшикларининг турмини бузадигандай, тўхтовсиз совчи келади. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил

Тўхтовсиз бўраб ёғиб турган қордан ер тобора оқараётган пайтда, Элмурод қоронғи уйда ёпирилиб қўнаётган қор учқунларини томоша қилар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Кечиктириб бўлмайдиган, бетўхтов, ошиғич.

Тўхтовсиз жавоб. Тўхтовсиз етиб келинг. Буйруқни тўхтовсиз бажаринг.

Агар қочмаганларида, подшо уларни тўхтовсиз ўлдириб юборар эди. — Эртаклар