toʻxtalmoq

fl. 1. Toʻxtamoq feʼlining oʻzlik nisbati.

Ish toʻxtalmasin. Uning nafas olishi toʻxtaldi.

Abdurasul Elmurodga nima toʻgʻrisidadir soʻz ochgan edi, toʻxtalib, javob qaytarishga majbur boʻldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. ayn. Toʻxtamoq 6.

Toshkent bekligi toʻgʻrisida koʻp muzokaradan keyin Yusufbek hoji oʻz yarasi ustida toʻxtaldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

v halt (stop) oneself

toqtalıw

eingehen vi s auf A