тўхталмоқ

фл. 1. Тўхтамоқ феълининг ўзлик нисбати.

Иш тўхталмасин. Унинг нафас олиши тўхталди.

Абдурасул Элмуродга нима тўғрисидадир сўз очган эди, тўхталиб, жавоб қайтаришга мажбур бўлди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. айн. Тўхтамоқ 6.

Тошкент беклиги тўғрисида кўп музокарадан кейин Юсуфбек ҳожи ўз яраси устида тўхталди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

в halt (stop) oneself

toqtalıw

eingehen vi s auf A