товсилмоқ
tovsilmoqтовсилмоқ
фл. Сийраклашиб, камайиб қолмоқ, тортилмоқ; босилмоқ.
Умматали кўчага чиққанда, тун соат ўн бир бўлиб қолган, одамлар ҳаракати анча товсилган эди. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар
Терим сурони товсилиб, сал нафасни ростлаганларидан кейин, Қодиржон: Энди хотиним билан маслаҳатлашишга фурсат етди, деб билди. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда
- Оёғи товсилмоқ Одамлар келди-кетдиси, ёʻлдаги ҳаракати сийраклашмоқ, камаймоқ. Оқшом, одамлар оёғи товсилгач, эшикни ичидан танбалаб, девор ошиб, кўчага чиқдим. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси
ТОВСИЛМОҚ
tawsılıw, azayıw