tovsilmoq
товсилмоқtovsilmoq
fl. Siyraklashib, kamayib qolmoq, tortilmoq; bosilmoq.
Ummatali koʻchaga chiqqanda, tun soat oʻn bir boʻlib qolgan, odamlar harakati ancha tovsilgan edi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
Terim suroni tovsilib, sal nafasni rostlaganlaridan keyin, Qodirjon: Endi xotinim bilan maslahatlashishga fursat yetdi, deb bildi. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda
- Oyogʻi tovsilmoq Odamlar keldi-ketdisi, yoʻldagi harakati siyraklashmoq, kamaymoq. Oqshom, odamlar oyogʻi tovsilgach, eshikni ichidan tanbalab, devor oshib, koʻchaga chiqdim. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi
TOVSILMOQ
tawsılıw, azayıw