товламоқ
tovlamoqтовламоқ И
фл. 1. с. т. айн. Тобламоқ И 1.
Қўлини ўтга товламоқ.
Қишлоқ халқининг кўпчилиги далада эди. Гузарда ўн беш-йигирма чоғли — ўзини офтобга товлаб ётган ишёқмасларгина бор эди. — Ҳ. Шамс, Душман
Элмурод титраб-қақшаб, уларнинг олдига борди-да, музлаган қўлларини ўтга товлади. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. айн. Тобламоқ И 2.
Кулаланинг қўлидан фақат чархлаш, теша товлаш келади. — А. Қаҳҳор, Ўтмишдан эртаклар
- Меҳрини товламоқ Меҳрини уйғотмоқ. Василахоннинг қоп-қора чарос кўзлари, камон қошлари Хадича холанинг меҳрини товлаб юборди. — Т. Алимов, СовғаҲар куни бир ёқимтой қилиқ чиқариб, меҳрингни товлайди. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар
- Бош товламоқ Узоқламай Нормуҳаммад қушбеги Қўқондан бош товлаб, ўз олдига мустақил ҳукумат эълон қилган бўлди. — А. Қодирий, Ўтган кунларБорди-ю, дарҳақиқат, сен ўйламаган экансан, озгина чой-чақани аямасанг, Азроил ҳам справка беришдан бош товламайди — С. Абдулла, Соялар
- Бўйин товламоқ ташкилий ишларнинг Мирзага топширилиши унга жуда ёқиб тушган, уларнинг биронтасидан ҳам бўйин товламаган эди. — О. Ёқубов, Мирзатерак
товламоқ ИИ
фл. Эшмоқ, ўрамоқ; бурамоқ, тўғриламоқ.
Оталаримизнинг кўпчилиги майда косиблар мешкоб, арқон товлайдиган бўлганликлари учун уларнинг ёнига тушиш бизга тўғри келмас эди. — Ғ. Ғулом, Шум бола
Олдимдан бир қизча чиқди Зулфини товлаб. — Бойчечак
Очиллов шаштидан қайтгандай мўйловини товлаб, мийиғида кулди. — А. Мираҳмедов, Ўт юраклар
товламоқ ИИИ
фл. Алдаб, лақиллатиб, қўрқитиб, бирор нарсасини ёки пулини олмоқ, юлмоқ, анойи қилмоқ, фириб бермоқ.
Лақмаларни товламоқ.
Сен меҳнат қилмас экансан, демак, бошқалар ҳисобига яшаяпсан, жамиятни товлаяпсан. — Газетадан