totuvlashmoq

fl. Bir-biri bilan totuv, ahil boʻlmoq, ahillashmoq, inoqlashmoq.

Yangi oʻquvchilar tezda totuvlashib olishdi.

Baʼzan Janna bilan Umid totuvlashib ham qolishardi, bunday paytlar-da Janna bir qadar oʻz taʼsirini eriga oʻtkazardi. — Mirmuhsin, Umid

Yomonlik oʻshaning [Musulmonqulning] boshi bilan birga ketgandek, qipchoq ogʻaynilar ila totuvlashdik, qipchoqning eski adovatlari bitdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar