тўсқинчи
toʻsqinchiтўсқинчи
от 1. Ёʻл тўсувчи; ёʻлтўсар, қароқчи.
2. Умуман, тўсқинлик, қаршилик қилувчи.
Меҳнат қўли-ла ҳадсиз Ер сийнаси кулди. Тўсқинчи, ғаним, душман Ёʻқлиққа сурилди. — Ғайратий
тўсқинчи
от 1. Ёʻл тўсувчи; ёʻлтўсар, қароқчи.
2. Умуман, тўсқинлик, қаршилик қилувчи.
Меҳнат қўли-ла ҳадсиз Ер сийнаси кулди. Тўсқинчи, ғаним, душман Ёʻқлиққа сурилди. — Ғайратий