tortma

sft. 1. Stol, shkaf kabilarning surilma yashigi.

[Juvon] Pullarning orasidan bitta besh soʻmlikni olib, qolganlarini yana oʻrab, tortmaga solib qoʻydi-da, menga qaradi. — S. Ahmad, Taʼzim

Nonushtaga asrab qoʻygan bir burdagina qotgan nonni tumbochka tortmasidan olib yedi. — S. Karomatov, Oltin qum

2. ayn. Qorinbogʻ.

3. sft. Tortib chiqariladigan, surilma.

Tortma polka.