тўрламоқ

фл. 1. Ипни тўр шаклида кесиштириб тикмоқ, шу ёʻсинда тикиб, бирор юзани қопламоқ.

Пайпоқни тўрлаб ямамоқ.

2. Тўр шаклида кесишган чизиқлар билан қопланмоқ, тўр ҳосил қилмоқ (етилган, пишган қовун ҳақида) (

Шакарпалак тўрлай бошлабди.

Тарвузлар бир қучоқ, тўрлабди қовун. — Миртемир

3. кўчма Умуман, шундай шаклни (тўр шаклини) олмоқ.

[Темир тоға] Тўрлаб кетган қадоқ қўлларини бир-бирига ишқаб, йигитларнинг кўзига тикилди. — Ҳ. Нуъмон ва А. Шораҳмедов, Ота

У кўзойнагини қаншаридан олиб, кўкиш томирчалари тўрлаб кетган энгагини оқ рўмолча билан артиб қўйди. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда

torlaw, tor basıw