toqatsiz

sft. Toqat qila olmaydigan; toqati yoʻq, betoqat, chidamsiz, toʻzimsiz.

Toqatsiz odam. Toqatliga togʻlar egar boshini, Toqatsizning birovlar yer oshini. — Maqol

[ Bozorqul] Toqatsiz toʻlgʻanib, kasalman, meni yomon dard chalgan, deb pichirladi, yana toʻlgʻandi, zaif tovushi bilan faryod qildi. — A. Muxtor, Chinor