тоқациз

сфт. Тоқат қила олмайдиган; тоқати ёʻқ, бетоқат, чидамсиз, тўзимсиз.

Тоқациз одам. Тоқатлига тоғлар эгар бошини, Тоқацизнинг бировлар ер ошини. — Мақол

[ Бозорқул] Тоқациз тўлғаниб, касалман, мени ёмон дард чалган, деб пичирлади, яна тўлғанди, заиф товуши билан фарёд қилди. — А. Мухтор, Чинор