тоқа
toqaтоқа
от 1. Жуфт ҳолда бутунлик ташкил этувчи нарсаларнинг икки қисмидан бири, бир томони, бўлаги.
Таҳқирланган бой ўрнидан туриб: — Батрак, қул, тоқа деб тикувчини сўкиб, қолипланган бир тоқа этикни унинг бошига чоғлаб отди. — С. Айний, Қуллар
Шамол шунча заптига олган эдики, эшикнинг бир тоқасини унинг кўлидан суғуриб, куч билан деворга урди-ю, деворнинг устки қавати бутунлай кўчиб тушди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
2. Бир жўра атлас ёки беқасамнинг ҳар бир бўлаги.
Бир тоқа атлас. Беқасамнинг бир тоқаси.
ТОҚА
1. jup halda bolatuǵın nárselerdiń biri, bir bólegi, jubayı
2. bir jóra atlas yoki beqasamning har bir bólagi