топқир
topqirтопқир И
сфт. 1. 1 Навбатдаги гуруҳ, туркум.
Меҳринисо шошиб қолган, келаётганлар босим ўтиришмас уларни кузатиб қайтиши биланоқ, кетма-кет яна бир топқири кириб келарди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон
2. Марта, карра.
Овчи бирин-кетин икки топқир ўқ узди.
Ҳирот хўрозлари кечанинг сукутини иккинчи топқир бузганда, Дарвешали кўзларини уқалаб, ўз хонасига чиқди. — Ойбек, Навоий
У Коля билан нима-дир шивирлашиб, уч-тўрт топқир эшикка чиқиб келди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
топқир ИИ
сфт. Тез, дарров топадиган, фаҳми ўткир; топағон.
Топқир одам,
Бири жуда севимли. Қўнғироқли қўзичоқ; Иккинчиси Бек номли Зийрак, топқир, овунчоқ. — З. Диёр
Изқувар ўз атрофидагиларга Караганда ақллироқ, идроклироқ, топқирроқ бўлиши шарт. — У. Норматов, Талант тарбияси