тўполончи

от 1. Беҳаловат ўйинни, шўхликни яхши кўрадиган, ортиқ даражада шўх.

Тўполончи бола.

Малика тўполончироқ, Холдор эса ҳамма вақт кўлларини қовуштириб, интизом бўлиб ўтирарди. — Ж. Абдуллахонов, Тонг ёришган соҳилда

Шундай тўполончи боланинг бирданига ювош бўлиб қолганини кўриб, синфдошлари ҳайрон эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. Бекорга, бўлар-бўлмасга уриш-жанжал қилаверадиган, жанжалкаш.

Тўполончи хотин.

Республикада безорилар ва тўполончилар йилдан-йилга камайиб бормоқда. — Газетадан