топинмоқ

фл. 1. дин. Сиғинмоқ, чўқинмоқ.

Оловга топинмоқ.

Ҳиндистонда ҳайвон ва ўсимликларга топиниш ҳаддан таш-қари кучли. — З. Акрамов, Ҳиндистон лавҳалари

улар аёл зотини илоҳийлаштирар экан, бир замонлар унинг лойдан ва ёғочдан ясалган шаклини уйлари тўрига қўйиб, унга топинишаркан. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк

2. кўчма Сажда қилмоқ, бош эгмоқ.

Пулга топинмоқ.

У [Зумрад} ўзининг нафис завқига бовар ишқини гапиради, маъшуқининг ақлига, қалб гўзаллигига, инсоний ғурурига топинади. — Ойбек, Улуғ ёʻл