toʻntarmoq

fl. 1. Ostini ustiga, ustini ostiga qilib qoʻymoq, agʻdarmoq, toʻnkarmoq.

Yoʻlchi tokchada yotgan shamni yoqib, bir piyolani toʻntarib, uning ustiga shamni oʻtqazdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. siyos. Davlatni, hokimiyatni kuch bilan oʻzgartirmoq, agʻdarmoq, qoʻlga olmoq, toʻntarish qilmoq.