тўнгмоқ

фл. 1. Музлаб қотиб қолмоқ, музламоқ.

Дарё тўнгди. Шўр тўнгмас, аҳмоқ ўнгмас. — Мақол

Музёрарнинг палубасида тўнгадиган қанақа суюқлик бўлса, ҳаммаси тўнгиб, музга айланади. — П. Қодиров, Уч илдиз

2. кўчма Совуқ қотмоқ, совуқ емоқ, совқотмоқ.

Совуқда қолиб, жуда тўнгиб кетдим.

Нормат ака Каримжонга яқинлашиб: — Оёғингиз тўнгган бўлса керак. Отдан тушинг, бир оз тепиниб, оёқларни эпақага келтириб олайлик. — Ё. Шукуров, Камолот

3. Қуюқлашмоқ, қотмоқ.

Тўнгиб қоладиган ёғ.