Тон
русчаТон
лат. tonus — кучланиш, урилиш сўзидан
тон. 1. Дастлаб рус шеършунослигида урғу маъносида қўлланилган тушунча бўлиб, ҳозирги шеършуносликда ҳижоларнинг кучли ёки кучсизлиги, чўзиқ ёки қисқалигига нисбатан ишлатилади. Бинобарин, урғули ҳижога ҳам, урғусиз ҳижога ҳам тон терминини қўллаш мумкин. Экспериментал фонетиканинг шеършуносликка тадбиқ этилиши ҳозирги квантатив шеърий системада
тон
тус
тон
- 1. физ. тон; 2. умум тон, оҳанг