тўлқинли

сфт. 1. Тўлқинланиб турган, тўлқинга келган, тўлқини бор (тўлқин — тўғри ва кўчма маънода).

Тўлқинли дарё. Тўлқинли шамол.

Қора денгиз Тўлқинли денгиз — Э. Воҳидов, Муҳаббатнома

Тарихнинг тўлқинли, ўтли изидан Қип-қизил қон тусли чечаклар тердим. — Уйғун

[Нотиқлар] Бир-биридан жўшқин, бир-биридан тўлқинли сўзлардирлар. — Ойбек, Улуғ ёʻл

2. физ. Белгили узунликка эга бўлган (физик тўлқинлар ҳақида).

Қисқа тўлқинли нурлар.

Темир: — Қисқа тўлқинли радиопередатчик орқали қизлар билан танишамиз, — деб Тўлаганларнинг вагонига келаверди. — А. Мухтор, Чинор

tolqınlı, tolqını bar