толмоқ

фл. 1. айн. Толиқмоқ 1.

Белим толиб кетди. Қўлим толиб, чамадонни ташлаб юбораёздим. Китоб ўқийвериб, кўзим толиб кетди.

Раззоқнинг иши яна кўпайди. Умурзоқ ота эса унинг ёʻлини пойлайвериб толди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Бектемир гўдакни ерга қўйиб, толган билагини уқалади. — Ойбек, Қуёш қораймас

Уларга қарай-қарай, Баширжоннинг бўйни толиб кетди. — Н. Аминов, Суварак

2. Айрим сўзлар билан бирикиб, шу сўздан англашилган нарсага берилмоқ, у билан банд бўлмоқ маъносини билдиради.

Хаёлга толмоқ. Ўйга толмоқ.

Султонали мирзо Гулшаннинг ўрдага кетганлигини эшитиб, силласи қуриди, бир неча вақт фикрга толиб қолди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

1. Чарчамоқ, ҳоримоқ, толиқмоқ.YORULMAK

2. Ботмоқ, чўммоқ.DALMAK

talıw, sharshaw, boldırıw, hálsirew

русчауставать, погружатьсяинглизчаto get tiredфрансузчаse fatiguerарабчаتَعِبَ (يَتْعَبُ)