тўлиқмоқ
toʻliqmoqтўлиқмоқ
фл. 1. Юраги тўлиб, ўзини аранг тутиб турмоқ.
Шоҳариқ бўйлаб Анорхон келиб қолди.
У нимадандир хафа, куйинганидан тўлиқиб турибди. — И. Раҳим, Ихлос
Ёш йигит, юраги тўлиқади, ҳаприқади. — Э. Аъзам, Кечикаётган одам
2. кам қўлл. Керкмоқ, шишинқирамоқ.
Ширмонхон кўз ёшини сира тиёлмади. Қовоқлари шишиб, юзлари тўлиқиб кетди. — С. Зуннунова, Олов
тўлиқ
1. Тўлган, тўлдирилган, тўла. У
ўзини ушлаб туролмади, нафрати қайнади, ғазаб билан тўлиқ, бўғиқ товуши билан ғижиниб сўйлади — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Киноя ва аччиқлар билан тўлиқ мактубингизни олдим — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. Бекам-кўст, мукаммал, тўла
Тўлиқ рўйхат. Асбобларнинг тўлиқ комплекта. Тўлиқ асарлар тўплами
Мажлисда ҳамма масала ечилгандай, Аҳмедовдан сўралмаган ва тўлиқ жавоб олинмаган савол қолмагандай бўлган зди — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Гектарлар тўлиқ, ниҳоллар баравж, текис шоналаган — "Ўзбекистон қўриқлари"