толиқмоқ

фл. 1. Куч-мадори қуримоқ, тинкаси қуримоқ, ҳолдан тоймоқ; мадорсизланмоқ.

Бели толиқмоқ. Қўли толиқмоқ. Кўзи толиқмоқ.

Аллақаерда кўрганим чип-па-чин эсимда турипти-ю, ростини айцам, ажратолмаяпман, толиқибман шекилли. — С. Кароматов, Олтин қум

Унинг толиққани, руҳан қийнала-қийнала тунлари яхши ухлай олмагани ранг-рўйидан кўриниб турарди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Кун исиди, амир-зодам. Ёз рамазони тинкани қуритур. Эртагача толиқиб қолмасинлар. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. Ҳаёт-эҳтиёж нарсаларидан камчилиги бўлмоқ, сиқилмоқ, шу жиҳатдан қийин, ночор аҳволда бўлмоқ.

Озиқ-овқатдан толиқмоқ.

Танбалнинг ёшига етгунча кўп ғалабаларни кўрурсиз. Ҳолбуки, бу урушлардан эл-улус беҳад толиқди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Бола-чақаси толиқса ҳам, емай-ичмай орттирганини олиб келиб, шайхлар оёғига тўкади. — К. Яшин, Ҳамза