тўлиқ

фл. 1. Юраги тўлиб, ўзини аранг тутиб турмоқ.

Шоҳариқ бўйлаб Анорхон келиб қолди.

У нимадандир хафа, куйинганидан тўлиқиб турибди. — И. Раҳим, Ихлос

Ёш йигит, юраги тўлиқади, ҳаприқади. — Э. Аъзам, Кечикаётган одам

2. кам қўлл. Керкмоқ, шишинқирамоқ.

Ширмонхон кўз ёшини сира тиёлмади. Қовоқлари шишиб, юзлари тўлиқиб кетди. — С. Зуннунова, Олов

1. Тўлган, тўлдирилган, тўла. У

ўзини ушлаб туролмади, нафрати қайнади, ғазаб билан тўлиқ, бўғиқ товуши билан ғижиниб сўйлади — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Киноя ва аччиқлар билан тўлиқ мактубингизни олдим — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Бекам-кўст, мукаммал, тўла

Тўлиқ рўйхат. Асбобларнинг тўлиқ комплекта. Тўлиқ асарлар тўплами

Мажлисда ҳамма масала ечилгандай, Аҳмедовдан сўралмаган ва тўлиқ жавоб олинмаган савол қолмагандай бўлган зди — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Гектарлар тўлиқ, ниҳоллар баравж, текис шоналаган — "Ўзбекистон қўриқлари"