толиб
tolibтолиб
от 1. Талаби бўлган, талабгор.
Сулув қизсан, сенга толиб кўп бўлур. — Равшан
Ишламоққа ҳамма толиб, Бир-бирига келиб ғолиб. Ҳар кетмондан юз гул унар, Чўллар сувга тўлиб-қониб. — Фозил Ёʻлдош ўғли
Ҳафиза эшик ёнига келиб, серрайиб турди, ёнидан ўтиб кета-ётганлар унинг жой бўшашини кутиб турганини, у ўқишга жуда толиб эканини сезишгандай бўларди. — Мирмуҳсин, Умид
2. Мадраса ўқувчиси.
3. Толиб (эркаклар исми).
- Толиби илм Илмга талаби бўлган, илмга ташна; талаба. Нарироқда Умарали бир-икки дўстлари, толиби илмлар билан қуюқ суҳбатда. — Ойбек, Улуғ ёʻлТолиби илмларнинг аксари бу кун ҳовлига чиқишган. — Ойбек, Навоий
толиб
н wanting, desiring
ТОЛИБ
1. talaban
2. medrese oqıwshısı