tolib
толибtolib
ot 1. Talabi boʻlgan, talabgor.
Suluv qizsan, senga tolib koʻp boʻlur. — Ravshan
Ishlamoqqa hamma tolib, Bir-biriga kelib gʻolib. Har ketmondan yuz gul unar, Choʻllar suvga toʻlib-qonib. — Fozil Yoʻldosh oʻgʻli
Hafiza eshik yoniga kelib, serrayib turdi, yonidan oʻtib keta-yotganlar uning joy boʻshashini kutib turganini, u oʻqishga juda tolib ekanini sezishganday boʻlardi. — Mirmuhsin, Umid
2. Madrasa oʻquvchisi.
3. Tolib (erkaklar ismi).
- Tolibi ilm Ilmga talabi boʻlgan, ilmga tashna; talaba. Nariroqda Umarali bir-ikki doʻstlari, tolibi ilmlar bilan quyuq suhbatda. — Oybek, Ulugʻ yoʻlTolibi ilmlarning aksari bu kun hovliga chiqishgan. — Oybek, Navoiy
tolib
n wanting, desiring
TOLIB
1. talaban
2. medrese oqıwshısı