toʻlgʻanmoq

fl. 1. Toʻlgʻamoq feʼlining oʻzlik nisbati.

Ilon dumi toʻlgʻanishdan toʻxtab, yerga choʻzildi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Sherbek Nigoraga yer ostidan qaradi. Uning yoʻgʻon ikki oʻrim sochi baland quymichida toʻlgʻanib yotardi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. Toʻlqinli harakatga kelmoq, toʻlqinlanmoq.

Oh tortdi qiz, goʻyoki daryo — Toʻlgʻandi-yu qirgʻoqdan oshdi. — T. Toʻla

Qishloqning chap unguridan mangu kuyini chalganicha, toʻlgʻanib-toʻlgʻanib Oqdaryo oqib oʻtadi. — Yoshlik

3. Alam-iztirob, bezovtalikdan oʻzini u yon-bu yonga tashlamoq, bezovtalanmoq.

Uning [Elgeldining] azobli toʻlgʻanishiga qarab faryod koʻtarmaslik uchun cheksiz bardosh, tosh yurak kerak edi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

Uch daqiqali kurashdan soʻng Mutal boʻshashdi, ilgarigi kuchanishlaridan qoldi va bir-ikki dafʼa toʻlgʻanib, jimgina jon berdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Shermat aka kechasi bilan uxlolmay, toʻlgʻanib chiqdi. — A. Hayitmetov, Poʻlat barmoqlar

1. tolģanıw

2. tolqınlanıw

3. oylanıw, qıylanıw