тўлғанмоқ

фл. 1. Тўлғамоқ феълининг ўзлик нисбати.

Илон думи тўлғанишдан тўхтаб, ерга чўзилди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Шербек Нигорага ер остидан қаради. Унинг ёʻғон икки ўрим сочи баланд қуймичида тўлғаниб ётарди. — С. Анорбоев, Оқсой

2. Тўлқинли ҳаракатга келмоқ, тўлқинланмоқ.

Оҳ тортди қиз, гўёки дарё — Тўлғанди-ю қирғоқдан ошди. — Т. Тўла

Қишлоқнинг чап унгуридан мангу куйини чалганича, тўлғаниб-тўлғаниб Оқдарё оқиб ўтади. — Ёшлик

3. Алам-изтироб, безовталикдан ўзини у ён-бу ёнга ташламоқ, безовталанмоқ.

Унинг [Элгелдининг] азобли тўлғанишига қараб фарёд кўтармаслик учун чексиз бардош, тош юрак керак эди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси

Уч дақиқали курашдан сўнг Мутал бўшашди, илгариги кучанишларидан қолди ва бир-икки дафъа тўлғаниб, жимгина жон берди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Шермат ака кечаси билан ухлолмай, тўлғаниб чиқди. — А. Ҳайитметов, Пўлат бармоқлар

1. tolģanıw

2. tolqınlanıw

3. oylanıw, qıylanıw