толе

от 1. Турмушдан мамнунлик ҳолати, турмушдан мамнун этувчи тақдир.

Толеингда бор экан яшаш, Гоҳ қон ичдинг, гоҳида шароб. — А. Орипов, Юртим шамоли

Толеингдан ўргилай, қизим, онанг шўрлик қиз бўлиб, келин бўлиб, ҳеч нарса кўрмаган эди, худойи таоло ҳаммасини сенга насиб қилган экан. — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар

Ҳа, толе бўлмаса қийин экан! Мен не-не орзулар билан илм-ҳунар ўрганиб келган эдим! Ватаним бўлмиш Фарғона водийсида мадрасалар қурмоқчи эдим. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. с. т. Омад, бахт.

Хўжайиннинг кармони ўпирилганга ўхшайди, толеи ёʻқ-да. Шу бу йил ютқизишдан боши чиқмай қолди. — Ойбек, Танланган асарлар

Султон бўзчининг ўғли Муҳаммаджоннинг толеи паст кетди. — Н. Сафаров, Султон бўзчининг неваралари