toʻgʻonoq
тўғоноқtoʻgʻonoq
ot 1. Aravaga ortilgan yukni mahkamlovchi arqonning uchiga bogʻlanadigan katta yogʻoch ilgak.
Bu oʻtinkashlarning koʻpchiliklarida uchiga toʻgʻonoq bogʻlangan bir arqon va bir oʻroqdan boshqa asboblari yoʻq edi. — S. Ayniy, Qullar
2. koʻchma Biror ishga, harakatga toʻsiq, gʻov boʻlib, toʻsqinlik qilib turgan kimsa, narsa.
Toʻgʻonoq boʻlmoq. Toʻgʻonoq solmoq.
Men akusherka boʻlib bordim-u, lekin bu ishni bajarishga ruhoniylar toʻgʻonoq boʻlishdi. — M. Alaviya, Sevinchlarim
— Oʻzingni ham brigadirlikka koʻtargan Qodirov edi-ku! Endi sen minnatdor boʻlish oʻrniga oyogʻimga toʻgʻonoq solmoqdasan, — dedi Qodirov. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli