тиззаламоқ

фл. 1. Чўкка тушмоқ, чўккаламоқ.

Тиззалаб юрмоқ.

Шофёр ҳар бири қўйдек келадиган иккита чўл қовунини инқиллаб кўтариб келди-да, тиззалаб, думалатиб юборди. — С. Аҳмад, Чўл бургути

Ота супадаги кўрпачага тиззалаб ўтириб, сабзи тўғрарди. — А. Эшонов, Ота

— Сув! Сув олиб кел, ўғлим! — деб қичқирди эркак, ёнида тиззаланиб онасига мўлтираб турган катта ўғлига. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Тизза билан босиб жойлаштирмоқ, ниқталамоқ, босмоқ.

Пахтани қанорга тиззалаб жойламоқ. Остига олиб тиззаламоқ.

dizelew, dizerlew, júginiw, shógiw, ótiriw