тийғончиқ

сфт. айн. Тийғоноқ.

Тийғончиқ ёʻл.

Мунисхон тийғончиқ ердан ўтишга ёрдам қўлини чўзиб турган Саидийга қўл бермоқчи эди. — А. Қаҳҳор, Сароб

Эҳтирос туғён урганда, ақл чироғи хиралашади, Кумуш. Бу ғоят тийғончиқ ёʻл. Ўйлаб, қараб қадам босиш керак. — Т. Жалолов, Олтин қафас